Cahizmidir degilmidir bilmiyorum yalniz benim bildigim ALLAH arapcadan geliyor. Asil türkcesi Tanri'dir.. Yani dogal olarak Tanri da yanlis sayilmaz diye düsünüyorum ama ben sahzim adima ALLAH demeyi tercih ediyorum.
bilmezmiyim gözüm yemekhane önünde dakikalarca tekrarlardik
biz ALLAHimiza hamdolsun dedikce yeniden tekrarlardik
taaki tanri kelimesi daha gür cikana kadar
180- Halbuki Allah'ın esma-i hüsnası (güzel isimleri) vardır. En güzel isimler O'nundur. Gerçi Allah zatında birdir (ehaddir) ve zatının ismi Allah'dır. Fakat sayı olan bir gibi eşi ve benzeri bulunabilecek şekilde bir birlikle değil, eşi ve benzeri bulunmayan üstün bir birlikle birdir. Zatında yalnızca vahid değil, ehaddir: Cemâl ve celâliyle, bütün sıfatlarındaki kemaliyle vahid ve her şeyin Rabb'i olan bir Samed'dir. Bundan dolayı zati, izafi, sübutî, selbî, fiilî ve manevî özellikleri ve bu özellikleri dile getiren isimleri vardır. İlâhî hitapta yer alan "Biz, şehadet ettik, yarattık." gibi çoğul kiplerindeki azamet ve ihtişam, işte ilâhî sıfat ve isimlerin bir araya gelmesinden doğan azamet ve yüceliği dile getirir ki, Allah yüce ismi, bütün bu sıfat ve isimlerin hepsini içine alan bir yüce isimdir. Allah ismi, Allah'ın kendisi gibi, eşi ve benzeri olmayan bir isimdir. Sıfat ve isimlerin çokluğu, zatın çokluğunu gerektirmeyeceğinden o isim ve sıfatların her biri Allah'ın eşsiz özelliklerinden birine delalet eder. Âdem'e öğretilen de isimlerin en güzelleridir. Daha doğrusu en güzel isimler Allah'a mahsustur. Öyleyse ey müminler, O'na o isimlerle dua ediniz, O'nu onlarla çağırınız veya O'nu bu güzel isimlerle adlandırıp anınız. Ve O'nun isimlerinde ilhad (yani yamukluk) edenleri terk ediniz. Mesela bedevîlerin "Ey ikram ve yüceliklerin babası, ey akyüzlü, ey kurtarıcı!" demeleri gibi, yanlış düşünceye ve kötü zanna sebebiyyet verecek bozuk ifadelerden ve hadd-i zatında herhangi bir en üst düzeydeki kemali de ifade etmeyen isimlerden uzak durunuz. Veya "Rahmân" ismini tanımak istemeyen müşrikler gibi, sapık düşünceyle esmâ-i hüsnanın (güzel isimlerin) bazılarından yan çizmek isteyen, mesela Kur'ân'da yer alan "Güçlü, intikam alan, büyüklük sahibi, zorlu" gibi azamet ve sonsuz kudret ifade eden ilâhî isimlerin güzelliğine itiraz etmeye kalkışan, ya da Allah'a mahsus olan esmâ-i hüsnayı Allah'dan başkasına da aynen ıtlak edip vermeye kalkan, veyahut Arap müşriklerinin yaptığı gibi, Allah'ın isimlerinden bazısını alıp müennes sigasıyla Allah isminden el-Lât, el-Azîz isminden el-Uzza şeklinde kendi putlarına isim koydukları gibi bir çeşit isim türetme yoluna sapan, mesela şuna buna ilâh, (müzik ilâhı, gençliğin ilâhı, futbol ilâhı vs.) "ilâhe, mabud, mabude, rezzak, hallâk diyen dinsizlere bakmayınız, onlara uymayınız, onların inkârlarını kendilerine bırakınız. Onlar yaptıklarının cezasını göreceklerdir.
hiçbir hoca veya alim islam büyüğünden duydunuzmu tanrı kelimesini
1400 küsür sene önce inen Kur-an da tanrı olarak geçmişmi ?binlerce hadisimiz var dikkat edelim lütfen hangisinde tanrım die geçer yuce yaradanın ismi..
ßilinçli müslüman bilir zaten kullanmaz
tanrı allah kelimesinin değil ilah kelimesinin karşılığıdır.allah özelisim tanrı genel bi isim dir.normal konuşurken ilah dediğimiz yerde tanrı denmesinde bi sakınca yoktur.ama bide bu kelimeyi sık kullananların kimler olduğu ne amaçla kullandığı teamülüvar...
Sual: Allah yerine tanrı demek caiz mi? Allah kelimesinin yabancı dillerde karşılığı var mıdır?
CEVAP
Allahü teâlânın isimleri tevkifidir. Yani, İslamiyette bildirilen isimleri söylemek caiz, bunlardan başkasını söylemek caiz değildir. Mesela Allahü teâlâya âlim denir. Fakat; âlim manasına gelen fakih kelimesini Allah için kullanmak caiz olmaz. Çünkü, İslamiyet, Allahü teâlâya fakih dememiştir. İlah manasına tanrı kelimesini kullanmakta mahzur yoktur. Mesela, (Hindlilerin tanrıları inektir), (Birdir Allah, ondan başka tanrı yoktur), (Bizim tanrımız Allahtır) demek caizdir. Fakat (Bizim Allahımız tanrıdır) demek caiz olmaz. Bu inceliği iyi anlamak gerekir.
Allahü teâlânın isimleri sonsuzdur. Binbir ismi var diye meşhurdur. Yani, isimlerden binbir tanesini insanlara bildirmiştir. Dinimizde bunlardan 99u bildirilmiştir. Bunlara Esma-ül hüsnâ denir.
Allah adı yerine, tanrı veya tanrı adı yerine Allah demek caiz değildir. Çünkü tanrı, ilah, mabud-put demektir. Asuriler, Türkleri, güneşe, yıldızlara tapınmaya alıştırdıkları için tanyeri ağarınca, güneşe tapınırlardı. Bu sebepten, Güneşin ismi, tanyeri ve nihayet tanrı oldu.
Allah kelimesi özel isimdir. Hiçbir dilde karşılığı olmaz. Allah kelimesinde müzekkerlik, müenneslik yoktur. İlah kelimesinin ise her dilde karşılığı, bazı dillerde de müzekker [erkek] ve müennes [dişi] şekli vardır. Mesela Arapçada Mabud-Mabude, Türkçede Tanrı-Tanrıça, İngilizce God-Goddess, Fransızca Dieu-Deesse, Almanca Gott-Göttin gibi. Bu kelimelerin hiçbirisi Allah ismi yerine kullanılmaz. Allah manasına yalnız Allah kelimesini kullanmak gerekir. Çünkü Allahü teâlâ, (Benim ismim Allahtır. Bana, Allah diye ibadet edin) buyuruyor. Kendisi ne bildirmişse onu kullanmak gerekir. İlah manasında her millet kendi dilindeki kelimeyi kullanır. Fakat Allah her dilde aynıdır. (S.Ebediyye)
Kuran-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:
(Allah ancak bir tek ilahtır.) [Nisa 171]
(Ben Allahım, benden başka ilah yoktur.) [Taha 14]
(Mevlanız Allahtır.) [Âl-i İmran 150]
Allah ismi
Sual: S. Ebediyyede, (Allah ismini kullanmak istemeyip, bunun yerine, tanrı demek veya 99 isimden birini bile kullanmak istemek, çok büyük ve çirkin suç olur) deniyor. İstemek değil de, istememek olmayacak mı?
CEVAP
Dikkat edilirse, (Allah ismini kullanmak istemeyip) deniyor. Yani, (Allah) ismini kasten kullanmak istemeyip de, başka bir isim kullanmak caiz değildir. Yani burada suç olan, Allah ismini kullanmayı istememektir. Allah ismini kullanmak istemeyip, esma-i hüsnayı kullansa da suçtur. Allah ismini kullanırken, esma-i hüsnayı da, kullanmakta mahzur yoktur.
Bu konuda ilmi olmayıp, kulaktan dolma asılsız verilerle "Din" hakkında hüküm veren , her iki sözcüğün de aynı anlama geldiğini sanıp, biraz da sanki milliyetçilikle ilgili sanarak, "Allah" ismi yerine "Tanrı" sözcüğünü kullanmaktadırlar..
Manaları birbirinden tamamiyle ayrı iki sözcük!..
Bu konuya Türkiye'de yaşamış çok değerli bir Kur'ân tefsircisinin satırlarıyla açıklık getirelim.. 1940'larda yazılmış en kapsamlı ve detaylı Kur'ân tefsiri olan Elmalılı Hamdi Yazır'ın Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından bastırılmış "Hak Dini Kur'ân Dili" isimli eserinde bakın bu konuda ne deniyor:
"Gerek ismi özel olsun gerek ismi genel, "ALLAH" ismi celâli ile, yine "ALLAH" tan maâda hiçbir mâbud anılmamıştır...
Mesela "TANRI", "HUDA" isimleri, "ALLAH" gibi özel isim değidir!. "İLÂH", "RAB", "MÂBUD" gibi genel mânâ ifade eden kelimelerdir...
Arapça'da "İLÂH"ın çoğuluna "ÂLİHE"; "RAB"bın çoğuluna "ERBÂB" denildiği gibi; Farsça'da da "HUDÂ"nın çoğuluna "HUDÂYAN" ve lisanımızda dahi TANRILAR, MÂBUDLAR, İLÂHLAR, RABLAR denmiştir; çünkü bunlar haklıya ve haksıza ıtlak edilmiştir...
Halbuki hiç "ALLAH"LAR denilmemiştir ve denemez!.
Böyle bir tabir işitirsek, söyleyenin cehline veya gafletine hamlederiz!..
"TANRI" adı böyle değildir; mâbud, ilâh gibidir... Bâtıl mâbudlara dahi "TANRI" ismi verilir... Müşrikler birçok tanrılara taparlardı. Filanların tanrıları şöyle, falanların tanrıları şöyledir denilir...
Demek ki, "TANRI" genel ismi, "ALLAH" ismi özelinin eş anlamlısı değildir, en genel bir tâbirdir...
Binâenaleyh, "ALLAH" ismi, "TANRI" adı ile tercüme olunamaz!" (c:1/24-25)
Türkiye`deki en değerli Kur`ân tefsirini yazan kişiye göre, yukarıda okuduğunuz üzere, "ALLAH"a kesinlikle "tanrı" denemez!..
Burada ayrıca şu çok önemli farklara dikkat etmeliyiz..
"Tanrı" kelimesi, sıfatları anlatan genel bir kelimedir; "Allah" ise kendisinden gayrı hiç bir şeyin mutlak vücudu olmayan Tek Zât`ın ismidir!.
Yani olay, yalnızca kelime, telaffuz olayı değildir!. Kelimeler, isimler arasındaki son derece büyük anlam farkıdır!.
"Tanrı" ve "tanrılık" kavramına dayalı din anlayışı bâtıldır!.
"Allah" isminin işaret ettiği anlama dayalı, yürürlükte olan "İSLÂM Dini"dir !.
"Lâ ilâhe illallah" cümlesinin anlamı "tanrı yoktur sadece ALLAH vardır" şeklindedir. Ve iyi bir müslüman olmak için, önce bu farkı çok iyi anlamalıyız!.
Zirâ, "tanrı" kelimesinin anlamı ile sınırlarsak anlayışımızı, "Allah" isminin işaret ettiği manadan mahrum kalırız; bu da sonunda, bizi "hilâfet" sırrından mahrum bırakır!..
"Tanrı", tapınılacak ötendeki bir varlıktır...
"Allah" kulluk edilegelmekte olan özündeki Hakikat'tır!..
"Tanrı", korkulası umacıdır!.
"Allah" ise, ilim sahiplerinde, sonsuz-sınırsızlığın yanındaki hiçliklerini kavrayış nedeniyle oluşan "haşyet"in kaynağıdır!..
"Tanrı", yeterli olmayanların kendi kafalarında hayâl edip varsandıkları ötelerindeki yönetici ve yargılayıcıdır !.
"Allah", âlemleri kendi varlığından meydana getirmiş ve her zerresinde esmâsıyla algılanır olmuş "TEK mutlak varlık"tır; hiç bir şekilde ortağı yoktur!
"Tanrı", her devirde ve toplumda anlayış seviyesine göre sayısız özelliklerle bezenip süslenen; hayallerin karşılığının kendisinde olduğu varsayılan, beşer anlayışına göre şekillenen bir balondur!
"Allah" ise "Ahad", "Samed", "Lemyelid ve lem yûled"dir!..
"İlâhlar öldü artık!..
Tanrıysa can çekişmede...
HAYY ALLAH!.."
Diyor değerli Hâkim şâir Halûk Mahmutoğulları, bu gerçeğe işaretle..